1994–95. – 1064 ár frá stofnun Alþingis.

118. löggjafarþing. – 352. mál.

574. Fyrirspurn

til fjármálaráðherra um úboðsstefnu ríkisins.

Frá Hermanni Níelssyni.

1 .	Er að vænta breytinga á útboðsstefnu ríkisins, t.d. á sviði vegagerðar, viðhalds eigna og nýbygginga?

2 .	Hver er afstaða ráðherra til meðaltalsaðferðar" við útreikning tilboða?

3 .	Hvert er mat ráðherrans á afleiðingum útboðsstefnu sem gerir ráð fyrir að taka ávallt lægsta tilboði — jafnvel þótt verktakar segist geta unnið útboðsverk á 50% lægra verði en verkfræðingar í þjónustu ríkisins reikna út að sé kostnaðarverð?

4 .	Ætlar ráðherrann að beita sér fyrir því að kannaðar verði afleiðingar af útboðsstefnu ríkis
ins með tilliti til gjaldþrots fyrirtækja og einstaklinga, ásamt atvinnumissi starfsmanna og tekjutapi ríkisins í framhaldi af því?

Skriflegt svar óskast.

Greinargerð.

Meðaltalsaðferð" sem spurt er um í 2. lið og nota má við útreikning tilboða í hvers kyns mannvirkjagerð er þannig:

1 .	Hönnuðir mannvirkja reikni ekki kostnaðaráætlanir heldur aðrir aðilar sem til þess hafa fengið opinbert leyfi.

2 .	Öll tilboð í verk sem reiknast lægri eða hærri en fyrir fram ákveðið hlutfall af kostnaðar
áætlun falli úr útboðinu og komi ekki til greina (dæmi: 20%).

3 .	Upphæðir þeirra tilboða sem eftir standa eru lagðar saman ásamt upphæð kostnaðaráætlun
ar og deilt í með fjölda (bjóðendur og kostnaðaráætlun).

4 .	Því tilboði, sem stendur næst þeirri útreiknuðu tölu sem þannig fæst og er lægra, skal tekið.