122. löggjafarþing 1997–98.

Þskj. 1300 – 436. mál.

Breytingartillögur

við frv. til l. um dýralækna og heilbrigðisþjónustu við dýr.

Frá landbúnaðarnefnd.

1.	Við 4. gr.

a.	Við 1. mgr. bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Varamenn skulu tilnefndir á sama hátt.

b.	Á eftir orðunum innflutning búfjár" í 1. málsl. 2. mgr. komi: og erfðaefnis þess.

2.	Við 5. gr.

a.	D-liður 2. mgr. orðist svo: yfirumsjón með heilbrigði sláturdýra, heilbrigðiseftirliti í sláturhúsum og framleiðslu mjólkur, auk yfirumsjónar með heilbrigði annars búfjár og afurða þess.

b.	E-liður 2. mgr. orðist svo: skipulagningu, gagnaöflun og skýrslugerð varðandi dýra
sjúkdóma, heilbrigðisskoðun sláturafurða og heilbrigðiseftirlit með framleiðslu mjólk ur; hann sér um árlega útgáfu heilbrigðisskýrslna.

3.	Við 9. gr. Við fyrri málslið 2. mgr. bætist: sé þess óskað.

4.	Við 11. gr.

a.	Í stað orðanna Norður-Þingeyjarsýsla, Skeggjastaða- og Vopnafjarðarhreppar í Norður-Múlasýslu" í 9. tölul. 1. mgr. komi: Norður-Þingeyjarsýsla.

b.	Í stað 10. tölul. 1. mgr. komi tveir nýir töluliðir, svohljóðandi:

10. Austurlandsumdæmi nyrðra: Egilsstaðir, Seyðisfjörður, Norður-Múlasýsla.

11. Austurlandsumdæmi syðra: Eskifjörður, Neskaupstaður, Suður-Múlasýsla.

c.	2. mgr. orðist svo:

Skipa skal einn héraðsdýralækni í hvert umdæmi, að undanskildu Vestfjarðaumdæmi og Þingeyjarumdæmi, en í hvort þeirra skal skipa tvo héraðsdýralækna.

d.	Við 3. mgr. bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Ávallt skal aðskilja sem kostur er eftirlitsstörf dýralækna og almenna dýralæknisþjónustu.

e.	Við greinina bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Landbúnaðarráðuneytið skal sjá héraðsdýralæknum fyrir skrifstofuaðstöðu í sam ræmi við umfang starfseminnar.

5.	Við 12. gr.

a.	Í stað 10. tölul. komi tveir nýir töluliðir, svohljóðandi:

10. Austurlandsumdæmi nyrðra.

11. Austurlandsumdæmi syðra.

b.	Við 2. mgr. bætist nýr málsliður sem orðist svo: Heimilt er að skipta vakt innan sama vaktsvæðis milli fleiri dýralækna samtímis.

6.	Við 14. gr. Við 2. mgr. bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Sérgreinadýralækni er óheimilt að stunda almennar dýralækningar á sínu sérsviði.

7.	Við 15. gr. Greinin orðist svo:

Yfirdýralæknir skal hafa aðgang að viðunandi aðstöðu, búnaði og sérþekkingu til greiningar dýrasjúkdóma vegna sjúkdómsvarna og forvarnastarfa.

8.	Við 19. gr. Orðið varðhaldi" í fyrri málslið falli brott.