145. löggjafarþing 2015–2016.

Þingskjal 120 — 120. mál.

Tillaga til þingsályktunar

um forritun í aðalnámskrá grunnskóla.

Flm.: Brynhildur S. Björnsdóttir, Brynhildur Pétursdóttir, Freyja Haraldsdóttir,

Heiða Kristín Helgadóttir, Páll Valur Björnsson, Róbert Marshall.

Alþingi ályktar að fela mennta- og menningarmálaráðherra að efla hlut forritunar í aðal
námskrá grunnskóla við næstu endurskoðun hennar með það að markmiði að nemendur grunnskóla læri í auknum mæli að forrita í stað þess að vera eingöngu óvirkir notendur tölvu
tækninnar.

Greinargerð.

Forritun er tungumál tækninnar og samskiptamiðill milli manns og tölvu. Hagkerfi fram
tíðarinnar byggist á tækniþekkingu, -ritun og -læsi. Skortur á tæknikennslu gerir það að verk
um að nemendur útiloka snemma tæknigreinar sem hefur þau keðjuverkandi áhrif að við
varandi skortur er á tæknimenntuðu vinnuafli. Vitundarvakning um mikilvægi tæknikennslu hefur skilað sér inn í aðalnámskrár margra nágrannalanda okkar en mikið vantar upp á að hlutur forritunarkennslu í aðalnámskrá íslenskra grunnskóla sé í samræmi við mikilvægi slíkrar kennslu.

Markmið þessarar þingsályktunartillögu er að stuðla að því að forritun verði hluti af grunnnámi og þar með að menntun grunnskólabarna verði í takt við tækniþróun og þarfir atvinnulífsins. Sem fyrr segir byggist hagkerfi framtíðarinnar á tækniþekkingu og tæknilæsi og því er tölvumenntun grunnskólabarna einn af lykilþáttum árangurs íslensks samfélags og atvinnulífs. Rannsóknir og reynslan sýna að börn hafa alla þá rökfræðilegu getu sem nauð
synleg er til að tileinka sér forritunarhæfni og eykur það samkeppnishæfni þeirra á síbreyti
legum atvinnumarkaði sem krefst sífellt meiri tölvukunnáttu og tæknilæsis. Nú á dögum krefjast flest störf talsverðrar tölvukunnáttu og mikil eftirspurn er eftir kunnáttu í forritun. Ásókn í menntun á sviðinu hefur ekki dugað til að anna hinni miklu eftirspurn eftir kunnáttu á sviðinu. Því skiptir sköpum að kynna nemendur grunnskóla fyrir forritun og kenna þeim skapandi nálgun í faginu snemma á skólagöngunni.

Þó að upplýsinga- og tæknimenntar sé getið í aðalnámskrá grunnskóla skipar hún ekki eins háan sess og hefðbundin" fög. Þannig skal hlutfall upplýsinga- og tæknimenntar aðeins nema 2,68% af vikulegum kennslutíma í 1.–10. bekk samkvæmt viðmiðunarstundaskrá í aðalnámskrá. Kunnátta í forritun er auk þess aðeins eitt af mörgum markmiðum sem kennslu í upplýsinga- og tæknimennt er ætlað að ná. Af þessu má ljóst vera að markviss forritunar
kennsla er afar fyrirferðarlítil, ef nokkur, í grunnskólum landsins.

Sérfræðingar á sviðinu hafa margsinnis bent á að tæknikennsla á grunnskólastigi sé ófull
nægjandi og atvinnurekendur bent á að eftirspurn eftir forriturum sé meiri en framboð. Nú á dögum krefst flestöll nýsköpun forritunar og því er verulega hamlandi fyrir íslensk sprota
fyrirtæki að íslenskt vinnuafl skortir þekkingu á sviðinu. Lykilspurningin fyrir menntakerfið er hvort það anni eftirspurn atvinnulífsins um tæknimenntun. Nemendur hafa nú þegar til
einkað sér góða færni í að nýta sér þau tól og tæki sem eru í boði en hafa ekki öðlast færni í að vinna og skapa sjálf út frá tækninni. Upplýsingatæknigeirinn vex hratt og fáar atvinnu
greinar þrífast án tækni.

Eins og rakið hefur verið hér að framan yrði mikill samfélagslegur ávinningur að því að efla hlut forritunar í aðalnámskrá grunnskóla. Þannig sköpuðust gríðarleg verðmæti fyrir ís
lenskt atvinnulíf, bæði í formi aukinnar aðsóknar í tækninám á háskólastigi og með því að uppfylla þarfir atvinnulífsins. Líkur mundu aukast á að íslenskum tæknifyrirtækjum tækist að manna verkefni sín með íslensku vinnuafli, með tilheyrandi vexti og jákvæðum áhrifum fyrir íslenskt hagkerfi og atvinnulíf.